Dat heeft met vrouwenlogica te maken. Als mijn vrouw een nieuw truitje heeft gekocht, vraag ik weleens: 'Waarom weer een nieuw truitje?' Waarop zei dan zegt: 'Ik had helemaal niks leuks om bij die platte schoenen aan te trekken.' Waarop ik dan weer zeg: 'Maar jij hebt toch helemaal geen platte schoenen?' 'Jawel hoor', zegt ze dan, 'nu wel'. En vervolgens haalt ze de nieuwe platte stappers uit de doos.
Nu gaat deze vergelijking in de ict niet helemaal op, maar ik wilde dit gewoon even kwijt. Wat wel zo is, is dat er aan de ene kant nog steeds driftig wordt gezocht naar vakbekwaam personeel en dat aan de andere kant mensen thuis op de bank zitten. En op de bank zitten leek deze sportzomer zo'n leuk idee, maar tot nu presteren de Nederlanders niet echt heel denderend.
Vooral de oudere werknemers klagen steen en been dat ze niet meer aan de bak komen. Ik denk weleens dat dit komt doordat het percentage vrouwen op de hrm-afdeling te groot is. Vrouwen willen geen oude spullen. En ze willen geen andere vrouwen als collega die mooier zijn dan zijzelf, wat één van de redenen is waarom er zo weinig mooie vrouwen doorstromen in het bedrijfsleven. Dit laatste kan ik natuurlijk niet hard maken, maar zodra ik de bewijzen heb, schakel ik de vakbond in en worden er acties op touw gezet.
Verder zou ik graag tegen de hrm-afdelingen van ict-bedrijven willen zeggen: durf op te leiden, durf bejaarde mensen van 52 aan te nemen en kijk eens in de kast wat je nog hebt liggen. Personeel is niet een modeartikel. En aan de bankzitters thuis zou ik willen zeggen: je bent wel een modeartikel en zorg dat je hip blijft. Vooral met je kennis.