Toen ik op de radio hoorde dat er een storing was bij UPC ben ik ook maar opgehouden met het opnieuw opstarten van mijn modem. Volgens het journaal was er iets mis met een server. Ik dacht het kan nooit aan een server liggen, want in dat geval trek je gewoon de stekker eruit en start je hem opnieuw op. Of het ligt wel aan een server, maar je weet niet welke server. Dat een UPC-medewerker alle stekkers van de servers er één voor één uittrekt, net zo lang dat internet het weer doet.
Of ik het erg vond? Nee, dan maar een avondje geen social media. Kon ik mooi even het CDA-lijstrekkersdebat zien waar ik na snel tellen er achter kwam dat het CDA inmiddels meer lijsttrekkers dan kiezers heeft.
Voor mij was de storing ook niet zo erg, maar voor veel jeugd wel. De jeugd van tegenwoordig lijdt aan stress dankzij social media. Uit onderzoek blijkt dat jongeren tussen de dertien en achttien jaar in de greep worden gehouden door hun computer en telefoon. Ze geven aan niet meer zelfstandig te kunnen stoppen met social media omdat ze bang zijn buitengesloten te raken.
Het is een beetje wat b-artiesten ook hebben. Die denken: als ik twee weken niet in de media sta, dan kennen mensen mij niet meer. Een hele foute redenering, want je kunt wel op gaan treden in een gele onderbroek maar je muziek blijft ruk, Dries Roelvink!
En zo is het ook met social media: als je niks te melden hebt, hoef ik het niet te weten. Maar daar denken jongeren heel anders over.
Terug
