Nadat we nog aan het bijkomen zijn van de eurocrisis en met z'n allen nog de woekerpolisaffaires van de gefuseerde banken en verzekeraars aan het afbetalen zijn, doemt er weer een donkere wolk aan de horizon. Namelijk; verouderde banksystemen en onveilige internetsystemen in de financiële sector.
Ondanks dat de ING zegt dat ze voortdurend in hun systemen investeren, - 'zie onze internet-app' -, kunnen we vaststellen dat die moderne app contact heeft met verouderde systemen die geforceerd in de lucht worden gehouden. De haperende internetbank van de ING zorgde er onder meer voor dat webshops volgens hun brancheorganisatie Thuiswinkel.org omzet zijn misgelopen. Deze schade valt niet te verhalen op de bank.
Terwijl iedereen is gepusht om vooral te bankieren via internet zijn de bankkantoren steeds meer uit het straatbeeld verdwenen en staan steeds meer gebouwen troosteloos leeg.
Tegenwoordig hebben banken accountmanagers die in regio's werken, geen kantoor meer en zijn ze alleen per mobiele telefoon bereikbaar zijn. Op het platteland moeten veel dorpen zelfs vrezen voor hun lokale pinautomaat naast de bakker. Ondertussen zijn we helemaal afhankelijk van het internetbankieren voor het doen van financiële transacties.
Hoe is het mogelijk dat banken zo met hun primaire systemen omgaan? Als internet een zo strategisch kanaal is voor de dienstverlening en de bedrijfsvoering, dan mag je als aandeelhouder en klant toch verwachten dat de ING haar zaakjes op orde heeft. Dus zowel de frontoffice (beveiliging) als backoffice. Dat blijkt helaas niet zo te zijn.
Ik stel voor dat iedere minuut dat er niet gebankierd kan worden via internet dit een korting oplevert van 1.000 euro op de bonussen van de bankdirecties.